 |
| จาก กีฬา-กรีฑาสีสัมพันธ์โรงเรียนบ้านศรีมงคล |
ตอนเช้าของวันแรกนั้น เปิดวันอันแสนตื่นเต้นที่ต่างฝ่ายต่างรอมานานทั้งครูและนักเรียนด้วยการเดินสวนสนามรอบโรงเรียนและรอบหมู่บ้านของบรรดานักกีฬา-กรีฑา ตัวน้อย ๆ ตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 -ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เมื่อเดินสวนสนามเสร็จแล้วก็เป็นพิธีเปิดงาน ในครั้งนี้ได้รับเกียรติจาก "นายบุญส่ง นนธิจันทร์" ประธานคณะกรรมการสถานศึกษาโรงเรียนบ้านศรีมงคลได้ให้เกียรติมาเปิดงานในครั้งนี้
 |
| จาก กีฬา-กรีฑาสีสัมพันธ์โรงเรียนบ้านศรีมงคล |
เมื่อเปิดงานเสร็จแล้ว บรรดานักกีฬา-กรีฑาตัวเล็กตัวน้อยก็เริ่มการแข่งขันกันอย่างสนุกสนาน โรงเรียนของเรามีนักเรียนทั้งสิ้นจำนวน 106 คน มีครูทั้งสิ้นจำนวน 8 คน จำนวนทีมนักกีฬา-กรีฑา จำนวน 2 สี คือสีเขียวและสีเหลือง อันเป็นสีของโรงเรียนนั่นเอง ครูทุกท่านก็สังกัดสีเหมือนกัน สำหรับเรานั้นสังกัดสีเหลือง
กีฬาสากลที่แข่งขันมีจำนวน 5 ประเภท แบ่งเป็นทีมหญิงทีมชาย ได้แก่ ฟุตบอล วอลเลย์บอล ตะกร้อ เปตอง ปิงปอง ส่วนกีฬาพื้นบ้านก็มีจำนวน 2 ประเภทคือ ชักเย่อ และวิ่งกระสอบ สำหรับกรีฑานั้นมีแต่กรีฑาประเภทลู่ แบ่งออกเป็นวิ่งเดี่ยวและวิ่งผลัด
การแข่งขันดำเนินไปอย่างสนุกสนาน ครูและนักเรียนต่างสนุกสนานร่าเริง ทั้งยังได้แสดงออกถึงความสามารถด้านกีฬาของนักเรียนแต่ละคนด้วย ครูเราก็ไปให้แรงเชียร์อย่างล้นหลาม บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ตลอดระยะเวลา 2 วันนั้น ทั้งครูและนักเรียนไม่ย่อท้อต่อแสงแดดอันร้อนแรงแต่อย่างใด แสงแดดไม่สามารถขวางกั้นความมุ่งมั่นของพวกเราได้เลยแม้แต่น้อย
 |
| จาก กีฬา-กรีฑาสีสัมพันธ์โรงเรียนบ้านศรีมงคล |
ตอนเย็นของวันที่ 2 ก็มาถึงเวลาสรุปการแข่งขันและมอบรางวัล ผลการแข่งขันในครั้งนี้ทีมที่คว้าชัยชนะได้มากที่สุดคือทีมสีเหลืองอันเป็นทีมที่เราสังกัด (ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ช่วยแต่พากย์เท่านั้น)เมื่อสอบถามและสังเกตจากสีหน้าและท่าทางของนักกีฬา-กรีฑาแต่ละคนนั้น ทุกคนมีใบหน้าที่สดชื่นเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มไม่มีแววตาที่บ่งบอกถึงความเหน็ดเหนื่อยแม้แต่สักนิด สรุปการจัดกิจกรรมว่าบรรลุตามวัตถุประสงค์ของการจัดกิจกรรม
สิ่งที่มองเห็นคือนักเรียนที่เรียนไม่เก่งแต่มีความสามารถในด้านกีฬาก็มีมาก ดังนั้นในสายตาของความเป็นครูคือ "อย่ามองอะไรแต่ในด้านเดียว"
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบ1. น่าจะลดขนาดภาพก่อนเอาขึ้นเว็บ ฝึกทำให้เป็นนิสัยนะ
ตอบลบ2. เรื่องการถ่ายภาพ น่าจะถ่ายบรรยากาศต่างๆ ที่มีการกล่าวถึงในบทความ เช่น
ขบวนแห่, พิธีเปิด ,การแข่งขันกีฬาแต่ละชนิด ,กองเชียร์ ,การรับเหรียญ ,สนามกีฬา ฯลฯ ภาพพวกนี้จะช่วยเล่าเรื่องดีกว่า
ส่วนภาพคนที่มาโพสท์นั้้น ไม่ค่อยช่วยสนับสนุนการเล่าเรื่องเท่าไหร่
(ยกเว้นสาวสวยๆ อันนี้ช่วยให้บล็อกดูดีัืทันตา)
3. เขียนด้วยบล็อกด้วยความยาวขนาดนี้แหล่ะครับ คนเขียนก็ไม่เหนื่อย คนอ่านก็ไม่ใช้เวลานัก
ขอบคุณมากนะ สำหรับความความคิดเห็น เดี๋ยวจะฝึกไปเรื่อย ๆ ลดขนาดภาพอย่างไรทำไม่เป็น ส่วนภาพที่จิ๋วเวลาอยากทำให้ใหญ่นั้นไปเข้าที่ไหนละ
ตอบลบสำหรับเรื่องภาพสาวสวยไม่มีหรอกเพราะมันหายากกว่างมเข็มในมหาสมุทรอีก อย่างไรก็ ดูภาพเจ้าของบล็อกไปพลาง ๆ ก่อนนะ
สำหรับภาพที่หามาได้ด้วยกล้องคนอื่นมันก็ต้องทำใจเพราะเราไม่ได้เป็นคนถ่ายเอง อย่างนี้แหละเขาเรียกว่า รู้จักใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
นั้นแหล่ะ กล้องที่คนอื่นถ่ายเขาก็ถ่ายตามที่เขาต้องการซึ่งอาจจะไม่ตรงกับเรา รีบไปหามาใช้เถอะ
ตอบลบเรื่องลดขนาดภาพนั้นเดี๋ยวจะเขียนแนะนำในเว็บให้
คิดถึงอาจารย์สุวชัญมากๆๆเลยค่ะ เหมาเองค่ะ ปราณี
ตอบลบเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2012 เหมากลับไปสุรินทร์ เจอแต่อาจารย์ทัศนา